رسول خدا نخستين مرثيه‌خوان امام حسين (ع)

2 سال از ولادت امام حسين (ع) سپري شده بود كه سفري براي پيامبر اكرم (ص) پيش آمد. در بين راه بود كه حضرت ايستاد و فرمود: «انا لله و انا اليه راجعون» و شروع به گريستن كرد. همراهان حضرت، از او علت گريه را پرسيدند. پيامبر (ص) فرمود: «جبرئيل هم اينك نزد من بود و به من اين‌گونه خبر داد كه فرزندم (حسين) را در سرزميني كه كنار رود فرات است و آن را كربلا مي‌گويند، به شهادت مي‌رسانند.»

از ايشان ‌پرسيدند: يا رسول‌الله! چه كسي او را مي‌كشد؟

پيامبر (ص) فرمود: «شخصي به نام يزيد كه خداوند او را لعنت كند و گويي كه اكنون قتلگاه حسينم و مدفن او را مي‌بينم.»

رسول خدا (ص) با حزن فراوان از اين سفر بازگشت، بالاي منبر رفت و در حالي كه امام حسن(ع) و امام حسين(ع) نيز در پاي منبر آن حضرت بودند، خطبه‌اي خواند كه در آن خطبه مردم را پند و موعظه داد. پس از آنكه حضرت خطبه را به پايان رساند، دست راست خويش را بر سر امام حسن (ع) گذاشت و دست چپ خود را بر سر امام حسين (ع) نهاده، سر مبارك آن دو را به سوي آسمان بلند كرد و اين‌گونه فرمود: « پروردگارا! به درستي كه محمد (ص) بنده و پيغمبر توست و اين 2 تن از پاكان خاندان من، فرزندان برگزيده من و خانواده من هستند. من اينان را پس از خود در ميان امتم به جاي مي‌گذارم. پروردگارا! جبرئيل اين‌گونه به من خبر داده است كه اين فرزندم (حسين) را به خواري خواهند كشت. بارالها! اين شهادت را بر وي مبارك كن و او را سرور و سيدالشهداء قرار ده. خدايا! بركت خود را از قاتل و ذليل كننده او بردار.»

منبع: ترجمه لهوف سيد بن طاووس

بازگشت به اخبار شاخه   اخبار